Uzun zaman oldu birine içten sarılmayalı..uzun zaman geçti birini gerçektende saramadığım.Ben çiftleri severdim,çifte kumrular benim için sıkıntı yaratmazdı atacak yemim oldugu müddetçe,en kötü ihtimalle satın alır yine verirdim ama artık kumru olmak istiyorum.Eskisi gibi sarmak istiyorum yeni sevdigimi özledim sarılmayı ama ona degil,gerçek manada yeniden aşık olduğumda sarılıcağım kadını bekliyorum herhalde..uzun sürüdir birine aşkım diyememek bu kadar koymaz zannediyordum ama koyuyormuş arada aşk olmasa bile.
Burada öylece oturuyorum karşımda bir çiftin aşklaşması ve ben "çift dikişli" onları izliyorum.Çok özeniyorum gerçi insan genelde yapamayacağı şeylere özenir fakat ben yapmayı özlediğim şeye özeniyorum bu defa..belki onu özlüyorum belki onu degil aşık olduğum kadın oldugu zamanları ama kapı yine aynı yere açılıyo ve ben şu sıralar bi çilingirci arıyorum çünkü kapı kırmak adetim degildir.Birde bileklerim sanki kelepçeli sadece tokalaşmama müsade ediyor sivil aşk memurları..Ben kızıyorum ama içten..bağırmak adetim değildir
Ne yapıcagımı bilmedigim çok olmuştur ama ne yapamıyacagını bilmedigim nadir lakin ben bu defa gerçekten bilmiyorum.
