bi not defteriydi beni yazmaya teşvik eden
bi çok kere birkaçı yıktım haybeden
izledim gönlümü meylederken kendimi kaybederken
tutunmaya çalıştım son gücümle yıpranırken
birde tarumar edildim yok yere
ben kavga ederken düşüncelerle sen mevzinde gizlendin
tamam neyse mevzu bu degil zaten
ama kabul etmek gerekirki
ben kendimi geliştirdim
tam ehlileştirilmeye çalışırken ehilleştim
son anda yetiştim kaçan trenlere
yeniden güneş dogsun istedim batarkene
imkanımım olsa imkansızı yıkardım ellerimle
birleştirirdim eksik parçalarını puzzelın
sen boş tuale bakarkene,ben susardım.
yakın zamanda yakındım başıma gelen gidenden
aklımda belkileri biriktirmekten
dostlugumu yaktıgım evimde seyrederken
sorumsuzluk yalanını uydururken,sen gülerdin
belki abartıyorum belki sarartıp solduruyorum
bahçemde açan gülleri kötü bi bahçıvan misali
dönüp duruyorum geldigim yere geri
ne vardı ki biliyorum seni,biliyosun beni
ama yeterli degildi yaşanılanlar seyri degiştirdi.
kimilerinin gıybetleri aklımda belirginleşti
düzeltmek isterken kötü gidişleri,durdurdum kendimi
zarar yok ama ziyan kararsız kaldı sanki
yüzden düşen gülücük tedavi edilebilecek bişey mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder